Τρέχουμε τώρα …

Ας με συγχωρήσει ο «Κουμπάρος»

που αμέλησα να τον ενημερώνω για

την ανατροφή του βαφτισιμιού του !!!

Αλλά και όλοι οι φίλοι που αραίωσα τις
επισκέψεις μου στα μπλογκοσπιτά σας ..
Ας όψεται η π'φβ9-κi ... σύνδεσή μου που
σέρνεται, (τι παραπονιέσαι, επαρχία δεν ήθελες !!!)
Απ’ την άλλη βρίσκομαι σ’ ένα διαρκές τρέξιμο
ανάμεσα σε φουλ δουλειά στο γραφείο,
συμμετοχή σε γιορτές – πανηγύρια,

παραστάσεις Καραγκιόζη στα γύρω χωριά,
εκμεταλευόμενοι τον ερχομό για διακοπές του άλλου
Κουμπάρου – Καραγκιοζοπαίχτη απ’ τη Γερμανία,

αφισσοκολήσεις για την παρουσίαση
των εκδηλώσεων του χορευτικού μας
που ετοιμάζεται για δυο ταξίδια στο
εξωτερικό τους επόμενους μήνες !!!

Επιφυλακή στο εθελοντικό μας πυροσβεστικό
κλιμάκιο για φωτιές λόγω των μελτεμιών …

Βουτιές στο λιμανάκι μας με τα άλλα παιδιά του
Συλλόγου ερασιτεχνών ψαράδων για τον καθαρισμό
του απ’ τα σκουπίδια που ήταν γεμάτο …

και συντονισμός του αγώνα με το «Αρχιπέλαγος»

να διώξουμε τις ανεμότρατες

και τα γρι - γρι που λυμαίνονται και καταστρέφουν το θαλάσσιο οικοσύστημα της περιοχής μας …

κι ένα σωρό άλλες δραστηριότητες ...

Πέρα απ’ το ότι αυτή την εποχή μας επισκέπτονται
τέκνα, αδέλφια, ανήψια, ξαδέλφια, φίλοι, συγγενείς
καταφθάνοντας αυτούς τους δυο μήνες εδώ
στο νησί μας απ’ όλα τα σημεία του ορίζοντα !!!

Που θα πάει όμως …
ο Άγιος Σεπτέμβρης είναι κοντά !!!
με τις μπουνάτσες και τις ζεστές του θάλασσες
για ψάρεμα και για κολύμπι, με τον τρύγο,
τα τσίπουρα κι όλα τα καλούδια του …

Ίσως βρω χρόνο για μια οφειλόμενη ανάρτηση
για το « 1ο Πανγεροντιανό Συμπόσιο » …

- - - - - - -
Μέσα σ’ αυτά έχουμε και τη φροντίδα για το
νέο μας συγκάτοικο το Σπιθούλη μας …
ο οποίος χαίρει άκρας υγείας, τρώει τον …
περίδρομο (όνομα και πράμα !!! )

εντρυφώντας συνάμα στις επαναστατικές προοπτικές
της Ανανεωτικής Ριζοσπαστικής Αριστεράς
( αν κρίνουμε απ’ το τραπεζομάντηλο !!! )

στη συνέχεια ξεσαλώνει στα παιχνίδια με τον
Αναπηρίξ κι ύστερα κοιμούνται του καλού καιρού …

Και το όνομα αυτού …

Γατο – βαφτίσια …

Υπερπληθώρα προσφοράς ονομάτων
για το νέο μας συγκάτοικο …

( Αστραχάν, Λαζαράκος, Νερουλί,
Θεόδωρος, Φαρούχ, Χαραμάδας,
Αλήτης, Ταλιμπάν, Σπίθας, Τζίνι,
Φιόγκος, Οδυσσέας, Μαλαχίας …)

Μεταξύ αυτών η “επιτροπή”
μετά από μια θορυβώδη Συνεδρίαση που

θύμιζε "Ολίγον από Κουμουνδούρου !!!"
Συναίνεσε τελικά στα εξής τρία …
( Φαρούχ, Σπίθας, Φιόγκος )

Στη συνέχεια μετά από αδιάβλητη κλήρωση
που έγινε παρουσία συμβολαιογράφου !!!
Και το όνομα αυτού … ΣΠΙΘΑΣ !!!

Απόλυτα ταιριαστό μιας και τα μάτια του
πετάνε σπίθες απ’ την εξυπνάδα …

Άσε που η λαιμαργία του μας θυμίζει το φίλο του
Γιώργου Θαλάσση που οι περιπέτειές του συνόδευαν
τα παιδικά μας χρόνια καταβροχθίζοντας
γεύματα πολλαπλάσια απ’ το βάρος του … Άντε … να μας ζήσει …
και ο «Νονός» μας - πάντα άξιος !!!

Ο νέος μας «συγκάτοικος»…

Δεν ξέρω πως βρέθηκε εκεί αλλά
παρά τα χάλια του πέρασε το
κατώφλι μας με βήμα σταθερό …

Με ύφος σίγουρο – αποφασιστικό ζωγραφισμένο
στα θαλασσιά ματάκια του - δε σήκωνε αντιρρήσεις …
«Ήρθα για να μείνω, εδώ είναι το νέο σπίτι μου !!!»
Ένα γατάκι νήπιο, όχι πάνω από 15 - 20 ημερών
αδύνατο, βρώμικο, καχεκτικό, γεμάτο ψύλλους …
Ο νέος μας συγκάτοικος !!!
Φαγητό το πρώτο μέλημα
φυσικά με σύριγγα για μπιμπερό
αφού δεν ήξερε να φάει μόνο του
μετά καθάρισμα – ξεψύλλιασμα …
Άρχισε να μπερδεύεται συνεχώς στα πόδια μου,
να σκαρφαλώνει πάνω μου, στο γραφείο μου, να
χοροπηδά στο πληκτρολόγιο με αποτέλεσμα ένα
ακαθόριστο κείμενο να εμφανίζεται στην οθόνη του P C.
Σε 2 – 3 μέρες πήρε τα πάνω του …

Τώρα το ερώτημα ήταν πως θα τα πήγαινε
με τον Αναπηρίξ μας που τον περιμέναμε
να επιστρέψει απ’ την Αθήνα όπου …
έδινε Πανελλαδικές εξετάσεις !!! Η πρώτη αντίδραση τον αντιμετώπισε περίπου
σαν παρείσακτο - μουδιασμένο ακόμα απ’ το
τζετ – λαγκ (ταξίδεψε μέσα στο πιλοτήριο !!! )
Πολύ γρήγορα βέβαια τα βρήκανε οι δυο τους
πιάσανε φιλίες κι άρχισαν τα παιχνίδια …

Υ.Γ.
Ζητείται όνομα – ανάδοχος
για το νέο μας φίλο !!!
Πάσα προσφορά δεκτή …

Το "μήλο" κάτω απ' τη "μηλιά" ...

Μετά από διαρκή αγωνία, άγχος, ατυχίες,

απρόοπτα, των τελευταίων τριών μηνών ...

Επιτρέψτε η ευτυχία μου ...

να είναι απεριόριστη !!!

Αισθήσεις και παραισθήσεις …

ΟΠΤΙΚΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ

Αν εδώ κάτι γυρνάει τότε πήγαινε γρήγορα στο σπίτι !!!..

Είσαι έτοιμος για το βραδινό πάρτι !!

(Πρόσεξε καλύτερα …τίποτε δεν γυρίζει!)

Έχεις διάθεση να τρελάνεις λιγάκι τα ματάκια σου????

Κοίταξε τότε με την ησυχία σου τις επόμενες εικόνες..! Τελικά….τελικά τίποτε δεν γυρίζει ξέρεις!!!!

Πρόσεξε την τελεία στο κέντρο και πήγαινε το κεφάλι σου μπρός πίσω!!! Συγκεντρώσου για λίγο στο κέντρο και θα παρατηρήσεις ότι οι μωβ κύκλοι, έχουν τελικά πράσινο χρώμα!!!!!

Αν συνεχίσεις να βλέπεις τον σταυρό στη μέση, θα παρατηρήσεις ότι οι πράσινοι κύκλοι εξαφανίζονται και τελικά ξαναγίνονται μωβ !!!!

Και το καλύτερο έρχεται στο τέλος!!

Αυτή είναι η πιο –μακράν- φευγάτη εικόνα που έχω δει!! Ακολούθησε τις οδηγίες..*

1) Συγκεντρώσου και παρατήρησε για 30-45 δεύτερα τις 4 μικρές τελείες στο κέντρο.

2) Μετά κοίταξε σ’ έναν τοίχο κοντά σου (ή σε μια επίπεδη επιφάνεια ίδιου χρώματος άσχετα το τι είναι, αρκεί να είναι επίπεδη..)

3) Θα δεις σε λίγο να εμφανίζεται μια εικόνα (κάνε υπομονή…!)

4) Ανοιγόκλεισε τα μάτια σου, εστίασε στο κέντρο και μια φιγούρα θα εμφανιστεί.

5) Τι βλέπεις ??..ή μάλλον ΠΟΙΟΝ βλέπεις??

Νόστιμον ήμαρ …

Επιτέλους να με υποδέχεται αντίκρισα

κοντοζυγώνοντας, του Γέρο – Κέρκη η σκιά

περήφανου του Αιγαίου Ακρίτα & Βιγλάτορα

που μέσα από του βράχου εκεί τις χαρακιές

αστείρευτες πηγές, γάργαρα νερά ρέουν αέναα ... κρυφά ξωκλήσια, πηγάδια απύθμενα, σπηλιές,

κι αητοφωλιές, τα γκρέμνια, τα φαράγγια του …

Ανείπωτη ευτυχία οι αισθήσεις όλες μου αμολητές

αχόρταγα το νέκταρ να ρουφάνε του νησιού μου …

Ν’ αφήσω τη σκέψη μου εκεί να κοιμηθεί …

πάνω σε χαλί υφαντό μ’ αγριολούλουδα !!!

Ν’ αφήσω λεύτερα τα μάτια μου να πλανηθούν …

στους άπειρους συνδυασμούς του μπλε με το γαλάζιο !!!

Ν’ αφήσω τ’ αυτιά μου ανοιχτά στη μουσική

την αύρα του άνεμου ανάμεσα στα φύλλα ...

εκεί οπού το κύμα τα βότσαλα σκουντάει

σ’ ένα ατέλειωτο παιχνίδι πάρε - δώσε ...

σε βιαστικό φτερούγισμα πουλιού,

σε ρυακιού μονότονο κελάρυσμα …


Ν’ αφήσω την όσφρησή μου ν’ αποπλανηθεί,

έρμαιο στου Ιούνη ανάμεσα τ’ αρώματα ... Ν’ αφήσω τον ουρανίσκο ν’ απορροφά κάθε ικμάδα

από τη γεύση ώριμου βερίκοκου κάτω απ’ το δέντρο !!!

Ν’ αφήσω ακούραστα τα πόδια να με σεργιανούν

σε χωριουδάκια ορεινά με καλντερίμια, βρύσες & καμάρες

κι εκεί στα μονοπάτια τα παλιά που λάξεψαν

τα πόδια του Αρίσταρχου, του Πυθαγόρα,

του Επίκουρου, του Αίσωπου του Ευπάλινου …